λόγος και ποίηση

What does the International Monetary Fund do?

The IMF is the world's central organization for international monetary cooperation. It is an organization in which almost all countries in the world work together to promote the common good.

The IMF's primary purpose is to ensure the stability of the international monetary systemthe system of exchange rates and international payments that enables countries (and their citizens) to buy goods and services from each other. This is essential for sustainable economic growth and rising living standards.

To maintain stability and prevent crises in the international monetary system, the IMF reviews national, regional, and global economic and financial developments. It provides advice to its 184 member countries, encouraging them to adopt policies that foster economic stability, reduce their vulnerability to economic and financial crises, and raise living standards, and serves as a forum where they can discuss the national, regional, and global consequences of their policies.

The IMF also makes financing temporarily available to member countries to help them address balance of payments problemsthat is, when they find themselves short of foreign exchange because their payments to other countries exceed their foreign exchange earnings.

And it provides technical assistance and training to help countries build the expertise and institutions they need for economic stability and growth.

Why was it created?

The IMF was conceived in July 1944, when representatives of 45 governments meeting in the town of Bretton Woods, New Hampshire, in the northeastern United States, agreed on a framework for international economic cooperation. They believed that such a framework was necessary to avoid a repetition of the disastrous economic policies that had contributed to the Great Depression of the 1930s.

Έτσι μπράβο! Το πιάσαμε το νόημα! Πού στην ευχή το θυμήθηκα το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο; Ακούγοντας χθες την είδηση ότι ο «ευαγής» αυτός διεθνής οργανισμός έδωσε στην Ουκρανία, της οποίας η οικονομία βρίσκεται στα πρόθυρα της γενικής κατάρρευσης, δάνειο ύψους 15 δις. δολαρίων υπό τον όρο (κρατηθείτε!) να αναστείλει τις προγραμματισμένες εθνικές εκλογές, ώστε να αποτραπεί ο «κίνδυνος» να περάσει η εξουσία στα χέρια του φιλο-ρωσικού κόμματος.

            Το ΔΝΜ που με την πολιτική του, και τις «εγγυήσεις» που γυρεύει για τα δάνεια που δίνει, έχει καταδικάσει μια ολόκληρη ήπειρο, (τη Λατινική Αμερική), να ζει για σχεδόν τρία τέταρτα του αιώνα  στην ανέχεια και την υπανάπτυξη, και τους λαούς της να στενάζουν κάτω από τον ζυγό των πιο στυγνών δικτατοριών!

            Έχουμε και λέμε. Αργεντινή: Δικτατορία από το 1966 μέχρι το 1973. Χιλή: Δικτατορία από το 1973, μέχρι το 1990. Παραγουάη: Δικτατορία από το 1950, μέχρι το 1989 (αυτοί το ευχαριστήθηκαν τουλάχιστον!) Κι από κοντά βέβαια και η Βολιβία, το Ελ Σαλβαδόρ και η Γουατεμάλα (εκεί πια κι αν έχει κόψει κι αν έχει ράψει η διαβόητη United Fruits και οι πληρωμένοι φονιάδες της). To maintain stability and prevent crises in the international monetary system, the IMF reviews national, regional, and global economic and financial developments. Ναι, αμέ! Και προκειμένου να τα πετύχεις όλα αυτά τα ωραία, καταστρατηγείς την όποια επιθυμία των λαών για ρυθμίζουν από μόνοι τους τα του οίκου τους, υπονομεύεις τις νόμιμα εκλεγμένες κυβερνήσεις τους, και κάποτε επιτίθεσαι ανοιχτά εναντίον τους, (περίπτωση Ντανιέλ Ορτέγκα και Σαντινίστας, με τους αχρείους Κόντρας του κυρίου Ρέιγκαν και του κυρίου Όλιβερ Νορθ).

            Εντάξει, δικτάτορας ο Κάστρο, γραφικοί κι επικίνδυνοι ο Τσάβεζ της Βενεζουέλας και ο  Έβο Μοράλες της Βολιβίας αντίστοιχα. Άιντε, να πούμε πως φεύγουν απ' τη μέση, μετά τι σε περιμένει στη γωνία; Το ΔΝΤ και η CIA. Τσα!

Από amioul στις Σάββατο, 18 Οκτωβρίου 2008 @ Σάββατο, 18 Οκτωβρίου 2008 6:08 μμ | Permalink
Tags: Αταξινόμητα