Nip/Tuck
Είδα χθες σ' ένα διαφημιστικό στην τηλεόραση έναν τραγουδιστή, φωνάρα και καταξιωμένο στο χώρο εδώ και δεκαετίες, (καλλιτέχνης με κεφαλαίο το Κάπα!) Τρόμαξα όμως να τον αναγνωρίσω, κι αν δεν ήταν η φωνή του, ακόμη θα ψαχνόμουνα! Photoshop? Μπα! Έβγαζε μάτι πως επρόκειτο περί «αισθητικής παρεμβάσεως».
Έχουμε συνηθίσει τα τελευταία χρόνια να εμφανίζονται αίφνης στο «γυαλί» διάφοροι από το χώρο του θεάματος (γενικώς) και του ακροάματος, (κάποτε και κανένας πολιτικούλης), και να μας βγαίνει η πίστη ανάποδα μέχρι να τους αναγνωρίσουμε.
Ουδείς ψόγος! Αυτού του είδους οι αισθητικές παρεμβάσεις που αποσκοπούν στην απάλυνση των σημαδιών του χρόνου που περνάει από πάνω μας τείνουν να γίνουν κοινός τόπος, και σε λίγο καιρό θα μας κάνουν τόση εντύπωση, όση και το κορακί μαλλί μιας κυρίας που έχει πατήσει τα εξήντα. Ίσως κι εγώ, αν μου περίσσευαν, να πήγαινα να μου μαζέψουν μερικούς πλισέδες. Θέλω να πιστεύω πως δεν θα το αποτολμούσα, όμως ποτέ δεν ξέρεις ...; Το θέμα είναι να μπορείς, και να επιλέγεις να μην το κάνεις, γιατί αλλιώς ...; πέφτουμε στην περίπτωση της αλεπούς και των κρεμασταριών.
Έστω κι έτσι όμως, σκέπτομαι πως αυτού του είδους οι αισθητικές «διορθώσεις» θα πρέπει πάντα να είναι σε κάποια συνάρτηση με την πραγματική ηλικία αυτού ή αυτής που τις κάνει, γιατί, τράβα από εδώ, τσίτωσε από εκεί, δεν είναι λίγοι εκείνοι που μοιάζουν λιγότερο ξανανιωμένοι, και περισσότερο με κέρινα ομοιώματα στην καλύτερη περίπτωση, ή με πασχαλινά αβγά στη χειρότερη.
Αντρέας Μιαούλης
Καλησπέρα Ανδρέα,ο άνθρωπος στην προσπάθεια του να μείνει όσο γίνεται περισσότερο νέος, πολλές φορές χάνει την αίσθηση του μέτρου,ό πως σωστά λες.Το παν μέτρον άριστον,εδώ χάν ει την αξία του,αυτά είναι όμως τα πρότυπα της σημερινής εποχής που δίνουν σημασία μόν ο στην εξωτερική επιφάνεια.Καλό είναι να πε ριποιούμαστε τον εαυτό μας μέσα σε κάποια ό ρια όμως,εξάλλου δεν εμποδίζεις με αυτό τον τρόπο τα γηρατειά απλώς τα καθυστερείς.
Από anastaciag | Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου 2008 10:31 μμ
RSS Feed για αυτό το θέμα
Το σχόλιο σας