El Classico...!
Με αφορμή τα όσα «ωραία» ακούστηκαν στο pregame από τη συχνότητα της ΝΕΤ (δηλ. πριν από την έναρξη του El Classico -γιατί, ρε παιδιά, El Classico? Αν το πείτε, κλασσικό ντέρμπι, ή κάπως έτσι τέλος πάντων, θα σας πάει στραβά η βδομάδα;) θυμήθηκα εκείνο το ανέκδοτο, όπου δυο φίλοι είναι σ' ένα ωραίο αγρό, ο ένας καβάλα στον άλλον, και ...;. Τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται. Κι όπως κάνουν ό,τι κάνουν τέλος πάντων, και το ευχαριστιούνται, ρωτάει αυτός που παίζει το ρόλο του επιβήτορα, «Δε μου λες, ρε Σταμάτη, μήπως σε πονάω;» Οπότε του απαντάει ο άλλος, ο «αποκάτω», «Τι λες, ρε Θανάση; Πονούν τα παλικάρια;»
Ελλάς, η κοιτίς του πολιτισμού, κι επ' εσχάτων των χρόνων της τζάμπα μαγκιάς και του αντριλικιού της κακιάς συμφοράς. Η κουβέντα για τα έκτροπα που αμαυρώνουν κατά κανόνα τις ποδοσφαιρικές συναντήσεις μεταξύ των και έτσι αποκαλούμενων καλύτερων ομάδων του πρωταθλήματός μας, κι εκδηλώνονται πριν, κατά τη διάρκεια αυτών των κατ' ευφημισμό τις περισσότερες φορές ντέρμπι, και μετά το τέλος τους, με τους κάφρους των διαφόρων «Θυρών» (που κατά μερικούς φωστήρες αποτελούν την «ψυχή» και το «ζωντανό κύτταρο» των οπαδών ενός συλλόγου). Το λόγο είχε κάποιος «λαμπρός» sportscasterτου κρατικού μας καναλιού, ο οποίος, αντί να καταδικάσει ευθύς εξ αρχής κι απερίφραστα αυτού του είδους τις αθλιότητες, απλώς αποφάνθηκε πως οι ποδοσφαιριστές που κατεβαίνουν στη ...; ρωμαϊκή αρένα, πρέπει να είναι αντράκια και να το λέει η περδικούλα τους, προκειμένου να αντεπεξέρχονται επιτυχώς στις δυσκολίες (διάβαζε, στα εκτός αγωνιστικού χώρου αίσχη) μιας τέτοιας αναμέτρησης.
Στη συνέχεια μίλησε ο παλιός άσσος του ΠΑΟ Νίκος Καρούλιας, ο οποίος είπε το αυτονόητο, δηλαδή ότι υπάρχουν και παίκτες (των φιλοξενουμένων), οι οποίοι φοβούνται κι επηρεάζονται αρνητικά, όταν βλέπουν τους ουρανούς πάνω από τα κεφάλια τους να βρέχουν βεγγαλικά, δυναμιτάκια, αναπτήρες, νυχοκόπτες, κι άλλα τέτοια φονικά αντικείμενα.
Για να πάρει την εξής ...; αποστομωτική απάντηση από τον παλιό τερματοφύλακα του Ολυμπιακού Κελεσίδη, του οποίου η μπάσα φωνή οφείλω να ομολογήσω προσέδωσε άλλο ειδικό βάρος στα λεγόμενά του, «Το ποδόσφαιρο είναι αντρικό άθλημα. Όσοι φοβούνται, καλύτερα να μην κατεβαίνουν στο γήπεδο».
Που θα πει ότι, (όπως άλλωστε συνέβη με τον τερματοφύλακα του ΠΑΟ, Τζόρβα), όντας παίκτης της φιλοξενούμενης ομάδας, όλο που πρέπει να κάνεις τη στιγμή που οι αλητήριοι σε ...; ραίνουν με καπνογόνα, δυναμιτάκια, αναπτήρες, πλαστικά μπουκάλια και ό,τι άλλο έχουν κουβαλήσει από το σπίτι τους, είναι να στέκεις αγέρωχος καταμεσής του γηπέδου, με το κεφάλι σου ψηλά, και να χτυπάς το στήθος σου με τις γροθιές σου σαν γορίλας.
Τώρα, κι αν τύχει και σου ανοίξουν το κεφάλι ...; σιγά τα ωά! Τι σόι άντρας είσαι, αν δεν αντέχεις να κυκλοφορείς τα επόμενα δυο τρία τέρμινα με τα μυαλά υπομάλης; Σωστά, κύριε Κελεσίδη μου;
Αυτά ακούν τα «αντράκια» της Θύρας 7, της Θύρας 13, και της Original, και με την επόμενη ευκαιρία θα πάνε στο γήπεδο προς ...; ενίσχυση της αγαπημένης του ομάδας εφοδιασμένα όχι απλώς με δυναμιτάκια, λέιζερ, και αναπτήρες, αλλά με οπλοπολυβόλα και tommygun. Αυτά τα «αντράκια» που το αντριλίκι ξυπνάει μέσα τους μόνο όταν μαζεύονται πάνω από είκοσι, γιατί, αν τύχει και ξεμοναχιάσεις κανένα από δαύτα, το πιο πιθανό είναι να το βάλει στα πόδια, τρέχοντας με χίλια, τόσο που οι φτέρνες του θα ακουμπούν στ' αυτιά του.
Κι όλα αυτά προς δόξαν του ελληνικού ποδοσφαίρου και του πρωταθλήματός μας που μόνο από τα καλύτερα δεν είναι της Ευρώπης. Το δια ταύτα της υπόθεσης; Αυτοί οι δήθεν θερμοκέφαλοι πιτσιρικάδες προβαίνουν σ' αυτού του είδους τις αθλιότητες με την ανοχή και με τις ευλογίες κάποιων άλλων, ενίοτε και υψηλά ιστάμενων, γιατί, βλέπετε, το ποδόσφαιρο στο Ελλάντα είναι ...; αντρικό σπορ! Εντάξει, λεοντόκαρδοι του Σαββατοκύριακου, αντρικό σπορ μπορεί να είναι -έστω κι έτσι όπως εννοείτε εσείς το αντριλίκι- όμως κατά τα λοιπά συχνά πυκνά μόνο ποδόσφαιρο δεν είναι!
Αντρέας Μιαούλης
RSS Feed για αυτό το θέμα
Το σχόλιο σας