λόγος και ποίηση

Φαίνεται αυτή η τάση μας να «τα χώνουμε» στην κρατική τηλεόραση (κρατάει χρόνια και χρόνια αυτή η κολόνια), λειτουργεί σαν αγχολυτικό, αλλιώς δεν εξηγείται τέτοια πρεμούρα. Βέβαια από τους εκατό π.χ. ανθρώπους που ασκούν κριτική στην ΕΡΤ, είναι ζήτημα αν οι δέκα το κάνουν καλόπιστα, και γιατί έχουν κάτι συγκριμένο στο μυαλό τους ως προς το τι πρέπει να γίνει για να βελτιωθεί η κατάσταση. Όλοι οι υπόλοιποι το κάνουν επί το πλείστον εκ του πονηρού, ή γιατί ούτε κι οι ίδιοι ξέρουν ακριβώς τι τους αρέσει στα κρατικά κανάλια, και τι όχι.

            Και βέβαια αυτοί που εργάζονται στην κρατική τηλεόραση, εμφορούμενοι από τη γνωστή σε όλους μας δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία, που τόσο πολύ έχει ...; συμβάλλει στην πρόοδο και την ανάπτυξη του τόπου, μας «γράφουν» όλους κανονικότατα, δεδομένου ότι το ζητούμενο σε ότι τους αφορά, είναι να πέφτει κανονικά ο μισθουλάκος βρέξει χιονίσει, και να μην τους κουνάει κανείς και τίποτα από την καρέκλα που έχει γίνει σώμα ενιαίο και αδιαίρετο με τον πισινούλη τους. Γνωστά όλα αυτά, και το σύμπαν (το ελληνικό) πάντα στη θέση του. Κρίνοντες και κρινόμενοι ένα μάτσο χάλια, εξ ου και το τέλμα το αέναο.

            Σε επίπεδο απλών τηλεθεατών, και με αφετηρία τη γνωστή θέση, «Πληρώνω, άρα έχω απαιτήσεις», οι κριτικές προς την κρατική μας τηλεόραση ένα απίστευτο άρτζι μπούρτζι και λουλάς: άλλοι της προσάπτουν ότι είναι πολύ λαϊκοκατινέ, άλλοι πάλι ότι είναι πολύ κουλτουρέ, και γενικώς τρέχα γύρευε. Δεν έχω την παραμικρή ιδέα πόσο καλή ή κακή είναι η ΕΡΤ (κι όταν λέω ΕΡΤ, Εννοώ ΕΤ1, ΝΕΤ, και ΕΤ3), ούτε με έχει απασχολήσει ποτέ ιδιαίτερα το θέμα. Έχει όμως ουκ και ολίγα προγράμματα που μπορούν να αποτελέσουν κάλλιστα μια εναλλακτική λύση, όταν φτάνει κανείς στο μη  παρέκει με τα όσα μας σερβίρει η ιδιωτική τηλεόραση.

            Βεβαίως  ελάχιστα ενδιαφέρει η προσωπική μου γνώμη, ή και καθόλου. Η κοινή λογική όμως λέει πως, μια τηλεόραση που συντηρείται οικονομικά από τις συνδρομές απάντων των ελλήνων μέσω του λογαριασμού της ΔΕΗ, κανονικά οφείλει να καλύπτει όλα τα γούστα, δηλ., από Φλέσσα και Γεωργουσόπουλο, μέχρι βραζιλιάνικα σαπούνια και Eurovision. Κάποιοι ισχυρίζονται πως η κρατική τηλεόραση  θα πρέπει να γίνει πιο ανταγωνιστική ως προς την ιδιωτική ...; ετεροθαλή αδερφή της, αλλά κανείς (ειδικός), δεν μας εξηγεί πώς ακριβώς αντιλαμβάνεται αυτού του είδους την ...; ευγενή άμιλλα, ή, πιο σωστά, ο καθένας την αντιλαμβάνεται όπως του γουστάρει.

            Κι ύστερα είναι και το ζήτημα των αμοιβών, γύρω από το οποίο, εμείς οι μη παροικούντες την Ιερουσαλήμ, μόνο υποθέσεις μπορούμε να κάνουμε στη βάση φημολογιών. Θα πρέπει να αληθεύει ωστόσο πως, όποιος καταφέρνει και περνάει το κατώφλι του ραδιομεγάρου και παράλληλα έχει μπάρμπα στην Κορώνη (πολιτική επί το πλείστον στήριξη κ.λ.π.), όλο και θα τσεπώνει το κατιτίς παραπάνω, και μιλάω φυσικά για ανώτερα στελέχη, και ανθρώπους που βρίσκονται μπροστά από τις κάμερες. Κι εδώ όμως, όσοι από τους απέξω επιχειρούν να καυτηριάσουν το γεγονός, το κάνουν με τρόπο μάλλον μεροληπτικό (με βάση τις προσωπικές τους αντιπάθειες, ή ακόμη και τις πολιτικές τους προτιμήσεις, βάζοντας στο σημάδι όσους ή όσες δεν γουστάρουν), παρά με στόχο την εξυγίανση και τον εξορθολογισμό του συστήματος των αμοιβών στην κρατική τηλεόραση. Αν υποθέσουμε όμως πως έχουμε να κάνουμε με φαινόμενα διασπάθισης του δημόσιου χρήματος, εγώ, ο οποίος «πληρώνω, και άρα έχω απαιτήσεις», θα εστίαζα την κριτική μου σε πιο ...; γήινα πράγματα, όπως π.χ. το γεγονός ότι το σήμα των καναλιών της κρατικής τηλεόρασης δεν καλύπτει επαρκώς όλη την επικράτεια, ή στο ότι αυτή η ριμάδα η ψηφιακή πλατφόρμα, η οποία, μετά είκοσι έτη, εξακολουθεί και λειτουργεί σε «πειραματικό στάδιο», και η οποία φυσικά έχει στηθεί και με δικά μου χρήματα, παραμένει προνόμιο των κατοίκων του «κλεινού άστεως», και κανείς από τους αρμόδιους δεν μπαίνει καν στον κόπο να μας πει πότε με το καλό σκοπεύει να ροβολήσει και κατά επαρχία μεριά.

            Αυτά για τα κρατικά μας κανάλια. Ας έρθουμε τώρα στο Σκάι (και στο τέλος θα εξηγήσω γιατί ασχολούμαι με το συγκριμένο κανάλι): Ο Σκάι, λοιπόν, σε επίπεδο προγράμματος, μοιάζει περισσότερο να βρίσκεται απλώς για να βρίσκεται (έτσι για να κρατούν οι ιδιοκτήτες του τη συχνότητα για τους δικούς τους λόγους), παρά γιατί αποτελεί μια καλή εναλλακτική λύση στα πλαίσια του τηλεοπτικού μας μικρόκοσμου. Σε ότι αφορά το ελληνικό του πρόγραμμα, ασφαλώς και έχει να παρουσιάσει μερικές πολύ ενδιαφέρουσες εκπομπές (π.χ. οι συζητήσεις για τη σοβούσα οικονομική κρίση ήταν παρασάγγας οι καλύτερες, σε σύγκριση με των υπόλοιπων καναλιών, με καλεσμένους γνώστες του αντικειμένου και με λόγο ήρεμο και μεστό ουσίας, έτσι που, αν μη τι άλλο, καταλάβαινες τι έλεγαν, και χωρίς τη συμμετοχή μπουμπούκων, Σελτζούκων και λοιπών ταραχοποιών στοιχείων), όμως δεν ξέρω κατά πόσο αυτό από μόνο του αρκεί για να αναδείξει τον Σκάι στο κανάλι που «κάνει τη διαφορά», στο βαθμό που ο κύριος όγκος του προγράμματός του καλύπτεται από, κατά το μάλλον ή το ήττον, φτηνά αγορασμένες αμερικάνικες παραγωγές (από καραμπινάτα ριάλιτι στην πρωτότυπη αμερικάνικη εκδοχή τους, μέχρι ντοκιμαντέρ- κάποια πολύ καλά, κάποια άλλα όχι και τόσο).

            Και βέβαια στον Σκάι χρεώνεται και η φιλόδοξη «πατάτα» -πάντα κατά την ταπεινή μου άποψη- του Μεγαλύτερου Έλληνα, όπου ανάμεσα στους υποψήφιους για την ύψιστη αυτή διάκριση βρέθηκε μέχρι και ο Τραλαλάκης ο Ντενισοκτόνος (απορώ πώς τους ξέφυγε ο Γκουζγκούνης, ο οποίος, όσο να πεις, έχει αφήσει κι αυτός το δικό του στίγμα  στην ιστορία του τόπου!)

            Τέλος πάντων, αυτή είναι η γνώμη μου, και μπορεί βεβαίως να κάνω και λάθος. Εξακολουθώ όμως να επιμένω πως αυτό που πλασάρει ο Σκάι στην τηλεοπτική αγορά δεν είναι δα και τίποτε το ιδιαίτερο (αν είναι έτσι, τότε τι να πει κανείς για το πρόγραμμα της ΕΤ3, π.χ.; Σε ότι αφορά τα τηλεοπτικά προγράμματα, ποιος μπορεί να μας πει τι είναι καλό, και τι όχι; Εκ των πραγμάτων, αυτό εναπόκειται στην κρίση του καθενός).

            Όλο ετούτο το μακρινάρι, μόνο και μόνο γι' αυτό που είπε σε συνέντευξή του ο Δημήτρης Οικονόμου (του δημοσιογραφικού όσο και διάσημου μ' αυτά και μ' αυτά διδύμου), ότι δηλαδή, «Ο Σκάι (sic) είναι σε επίπεδο Τσάμπιονς Λιγκ, ενώ η ΕΡΤ  είναι για Γ΄Εθνική».

Από amioul στις Τρίτη, 2 Μαρτίου 2010 @ Τρίτη, 2 Μαρτίου 2010 7:04 μμ | Permalink
Tags: Αταξινόμητα