Τζούλια: Γιατί τόση φασαρία, ρε παιδιά;
Τότε που δούλευα στα καράβια, κυκλοφορούσε ένα ανέκδοτο, για κάποιον καπετάνιο που είχε αγοράσει μια κούκλα που φούσκωνε και τη χρησιμοποιούσε για ...; ε, να μην μπαίνουμε τώρα σε λεπτομέρειες.
Μια μέρα, το καμαρωτάκι που καθάριζε και συγύριζε την καμπίνα του καπετάνιου, είδε την κούκλα και είπε να ...; γνωριστεί καλύτερα μαζί της.
Όταν κάποτε ένας αξιωματικός ρώτησε τον καπετάνιο, «Και δε μου λες, ρε Καπετάν-Γιάννη, είναι τόσο καλή, όσο σαν να κάνεις έρωτα με αληθινή γυναίκα;» ο άλλος του απάντησε:
«Αν είναι, λέει; Να φανταστείς μέχρι αφροδίσιο νόσημα κόλλησα από δαύτην!»
Εντάξει, δεν είναι δα και κανένα σπουδαίο ανέκδοτο, όμως το αναφέρω γιατί, απ' όλη αυτή τη φοβερά ασήμαντη και άλλο τόσο πληκτική ιστορία, εμένα μου γεννάται το εξής ερώτημα: αναμφισβήτητα εκπάγλου καλλονής η περί ης ο λόγος, όμως τελικά πόσο σέξι κι ελκυστικό μπορεί να είναι ένα πλάσμα με αυτή την έκφραση του μπαγιάτικου ψαριού;
Αντρέας Μιαούλης
καλημερα Ανδρέα ..εύλογο ερώτημα θέτεις..αλλα να πω τι σκέφτηκα ; μήπως η Τζούλια αντιπροσωπεύει την Ελλάδα και την κοινωνία μας και κάποιοι ηδονίζονται με την κατάσταση της;
θάνος
Από ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΣΧΟΣ | Πέμπτη, 18 Μαρτίου 2010 8:29 πμ
Πρώτα πληρώνεις και μετά καταλαβαίνεις ότι το ψάρι είναι μπαγιάτικο καλησπέρα Αντρέα!!
Από βιργινια | Πέμπτη, 18 Μαρτίου 2010 5:34 μμ
RSS Feed για αυτό το θέμα
Το σχόλιο σας